vrijdag 23 juni 2017

Afvallen nodig => pillen nemen waardoor je aan kan komen: schiet mij maar lek!

Ik kon de uitslag van de bloedtesten zelf ook al voorspellen, want was in een jaar tijd weer aardig (of onaardig) aangekomen. Broeken gingen opeens krimpen in de was, al mijn T-Shirt te heet gewassen; echt die wasmachine deed zo raar!!

Afbeeldingsresultaat voor gekrompen truitjes

Dat kan je jezelf een tijdje voorhouden, maar sta je na maanden weer eens op de weegschaal dan is meten toch echt weten.

Alles heb ik er zelf aangegeten. Dus niet gevoerd door een man/vrouw die van dikke vrouwen houdt.



Afbeeldingsresultaat voor feeder relationship


En dus opnieuw bekeek de huisarts mijn waarden en zonder mij in te lichten, zag ik dat er al een recept lag bij de apotheek en wist ik ook al dat die waarden niet goed waren en ik waarschijnlijk nog een extra pilletje van het een of ander erbij moest gaan slikken. Volgens het protocol. Gisteren werd ik (eindelijk) gebeld door de Diabetes praktijkbegeleidster. Mijn onrust/stresslevel zat al de hele week lekker te pieken, want volgens mij hadden we afgesproken dat ik begin van de week al gebeld zou worden. Maar ja...ik en mijn stresslevels. Onbetrouwbaar als de pest of eigenlijk heel betrouwbaar momenteel.

Toch nog iets extra erbij want alhoewel de waarden wel lager waren geworden, was 1 waarde (HBa1c) nog te hoog. Dus vandaar (de simpele uitleg).

Vandaag die krengen maar opgehaald.

Of ik al bekend was met de bijwerkingen?? 

Schiet ik direct in de contra stemming. Maar geduldig aangehoord, want daar betaal ik straks ook nog weer een stukje eigen bijdrage voor. Dus dan maar voluit genieten van die uitleg.

-zweten, beven en bleek zijn (nou ja...het lijkt wel mijn normale zomer toestand!!!);
-honger (ik moest echt even keihard ongegeneerd lachen. Apotheker niet.)Fijn als je af moet vallen;
- duizelig zijn, hoofdpijn (heb ik net allemaal achter de rug);
- problemen met zien - Alleen na 3 glazen Grappa;
-Onrust, verward zijn (Godsklere zeg.....daar heb ik de afgelopen tijd wel genoeg van gehad)
- u kunt ook zwaarder worden. Echt??

Ga ik dit dus vrijwillig slikken? Bovenop de Metformine.

Ik weet uit ervaring dat ik door een Koolhydraat-arme voedingswijze (dus geen dieet, want ik moet altijd zo blijven eten en vooral niet meer uit de bocht schieten) kan afvallen. Niet snel, niet spectaculair, maar wel gestaag en blijvend. En het hoeven geen 50 kilo's te zijn. 5% gewichtsverlies is al winst. Maar daarvan denk ik vaak dat ik dat haal door 1 x poepen. 

Of ik kan natuurlijk mijn lichaam online te gelde maken: Dik tevreden Zouden ze bij het UWV een hokje hebben met als beroep Dikke Vrouw?


Ik heb het boek van Grip op Koolhydraten in de keuken open liggen. Sterker nog; ik kook er recepten uit. Ik greep ook weer terug naar lekkere - vooral dat! - recepten uit de tijd toen ik 40 kg was afgevallen door een eiwitrijk/koolhydraat dieet met pakjes en zakjes en diegene die hier wel veel is aangekomen, vooral de bankrekening, is de dietist/adviseur. 

Grip op Koolhydraten



Ik roerbak me gek en twijfel of ik deze medicatie toch moet nemen. Mijn eerste hit is een negatief NRC artikel van vorig jaar hierover. Vooral dat het middel meer kans op hypo's geeft.

Mijn dochter vroeg me nog heel lief of ze maandag na haar werk even langs kon komen; met wat tractaties voor het Suikerfeest. Niet zo'n goed idee. Die traktaties.

Ik moet over een week of twee weer bloedprikken en kijken wat het effect is. En ja, er is me al verteld dat dit niet voor altijd zo hoeft te blijven, maar dat ik kennelijk nu, door mijn ziekzijn, niet de gezonde levenstijl kan hanteren en dus de hulp van medicatie nodig heb. Alsof ik ook dat niet goed kan (wat ook zo is).

Pfffffffffffffffffffffffffffffffffffffff.....







donderdag 22 juni 2017

Neem maar mee - gratis!

Was mijn geklungel met de te zware parasol en parasol schroefstangding gisteren enorm zat. Maar nog meer mijn gedrag van 'daar moet ik het maar mee doen'.

Van het bedragje wat je als afkoopsom van je ex-werkgever hebt gehad mag je jezelf best een nieuwe parasol gunnen. Helemaal omdat het er naar uit ziet, dat je voorlopig nog wel in de tuin zit in plaats van ergens op een kantoor.

Gerelateerde afbeelding

En doe je het slim, dan komen ze zo'n ding nog gratis thuisbezorgen ook. Hoef je niemand met een auto te vragen, of zelf een auto te huren (dus weer extra kosten). Doe jezelf nou eens een plezier en kijk eens slimmer naar dit soort zaken.

Oh ja...nog slimmer zou zo'n ultragrote luifelbrede -  hoe heet zo'n ding ook alweer - doek zijn, die je op kan draaien als er geen zon is. Vrijwel iedereen heeft zo'n ding hier in de straat. Oranje of met strepen.
Oh ja..Zonnewering.

Maar slim zijn is ook je beperkingen kennen en weten dat de belastingdienst volgend jaar komt aankloppen. En je inkomen nog steeds op bijstandsniveau ligt. Dus echt lekker sparen is niet het geval.

De oude parasol heb ik uit de tuin gevist en aan de weg gezet, met een briefje erbij dat dit gratis mee te nemen was.
Binnen een uurtje was hij verdwenen. Ik hoop dat iemand die iets sterkere armen heeft dat ik,  er nog veel plezier van heeft.

Ondertussen is de Lustklusser weer lekker aan het schuren, net als gisteren de hele dag. Dit zijn allemaal luxe problemen, terwijl ik dit typ besef ik dit terdege.

Ik mag de hele dag ontspannen. Als ik dat wil en kan. Werken aan mijn herstel. Mijn hoofd resetten. Hoef niet verplicht naar trainingen, cursussen of hoef aardig te doen tegen lullige collega's. Helemaal niks van dit al. En bedenken dat uiteindelijk na vloed er altijd weer eb komt. Na een dal er altijd een heuvel is. Na de winter het altijd lente wordt. Dat die winter doel heeft. Ook al voelt het nog zo koud en kil.


Afbeeldingsresultaat voor reset your mind reptile
















woensdag 21 juni 2017

Uit de vechtstand, nou eigenlijk Freezestand komen

Gisteren kwam ik van het lopen met een knalrood hoofd terug en zweette ik over mijn hele lichaam. Niks mis met mijn zweetklieren, al voel ik me dan verschrikkelijk onaantrekkelijk en zwaarlijvig. Met man met hond erover gehad, hoe ik me voel, maar ik krijg niet echt het idee dat hij het snapt. Hij denkt dat het alleen maar gezellig is, nog iemand erbij. Als ik niks te zeggen heb, neemt die ander het toch over?

Maar ja, die persoon vond het toch te warm en ze moest trouwens ook werken en misschien was ze wel heel erg moe daarna. Allemaal dingen die ik zelf ook - nog steeds - zeg en toch gisteren zo'n 9900 stappen gezet in de hitte. Ik zou retetrots moeten zijn, maar ik voelde me een ontplofte mammoet met wintervacht.

De rest van de dag binnengezeten met een hoofd wat totaal ergens anders was. Niet in het nu in ieder geval.

Opeens weer een berichtje van de Apotheek; dat mijn recept er lag. Welk recept?? Zou de huisarts gewoon al de conclusie hebben getrokken, zonder gesprek,  dat ik nog weer extra andere pillen moet, want nog hoger risico door gewicht en hoppa.....pilletje erin en dan gaat het wel goed.

Ik wil zo niet aan de pillen! En tsjakka....weer gaat mijn brein met me aan de haal. Moet ik alweer het gevecht aan met....met welke windmolen nu weer??

Werd vanochtend nogal warrig wakker, de zon was nog niet eens op. Dus nog maar even proberen te slapen en nog een keer en nog een keer.

Toen ik dan echt uit mijn bed ging bedacht ik me dat er in het reptielenbrein 3 standen zijn bij stress: Fight, Flight or Freeze (Vechten, vluchten of bevriezen).

Afbeeldingsresultaat voor freeze flight or fight

Er is geen Sabeltandtijger in de buurt, of een manager die in mijn nek hijgt dat het alweer niet goed genoeg is, geen tekorten op voedselgebied (haha...eerder andersom), ik dreig niet constant opgevroten te worden. En toch triggeren sommige situaties dat reptielenbrein om te denken dat dit wel zo is.

En daarom, net als een hond die even een tikje moet krijgen om uit zijn huidige toestand te komen, reageer ik stressvol en heeft mijn brein een tik nodig. Snap out of it!!


(Moet je natuurlijk niet proberen om toch maar weer eens die oude kloteparasol die van je moeder was, maar voor haar te zwaar, uit de schuur te halen, zo van - kom....misschien gaat het nu wel goed - en proberen de bovenkant (loeizwaar) op de onderkant te schroeven (WIE HEEFT DAT BEDACHT). Met je kippenkracht van nu. En je hete hoofd.

Dus smeet, in plaats van verdrietig te worden, dat kreng in de tuin en zit nu onder de oude parasol van mijn Opa en Oma. 100 jaar oud geloof ik, maar hij doet het nog.

Tijd om dingen weg te doen die geen Joy sparkelen. Ik zou 'm liever dwars opgevouwen in een laatje gooien.

Net wel bij de supermarkt geweest en alleen maar verantwoorde eetzaken gekocht. Stond minutenlang bij het tijdschriftenschap te drentelen, maar gunde mijzelf dat genoegen toch maar niet.
Nee joh...lekker klooien met een aftandse parasol dat is fijn!



Afbeeldingsresultaat voor freeze flight or fight



Je hoeft nog maar 1 ding te doen vandaag; alweer bellen over een mysterieuze afspraak van wel 1 minuut morgenochtend bij de huisarts en dan hoef je niks meer. Oh ja...en direct vragen hoe dat zit met dat recept.

Dit gedoe bij de huisarts geeft mij een gevoel dat ik de controle kwijt ben. Dat er over mij beslist wordt en dat is niet prettig en angstig. Wat dat goede oude reptielenbrein weer aan het werk zet.

Maar dan denk ik terug aan wat de man van een vriendin me vertelde; dat hij de pillen in de kast liet liggen en zijn leefstijl veranderde en daardoor weer goede waarden kreeg.

Probeer te ontspannen. En onthou hoeveel mensen om je heen met echt klote-zaken te maken hebben. Het is je brein die je voor de gek houdt. Want de zon schijnt, je planten bloeien, je koelkast is vol en met je kinderen gaat het goed.







dinsdag 20 juni 2017

Stress als een holenbewoner die een wild dier aan ziet komen.

Dat ik nog niet,  of misschien wel nog lang niet, normaal en rustig reageer op bepaalde zaken kon ik afmeten aan een digitaal berichtje dat er een afspraak voor me gemaakt was bij de huisarts.

Kreeg de bevestiging in de middag binnen en de afspraak was voor diezelfde ochtend. Apart.

Dan slaan de stresshormonen direct op hol: "Jemig...zie je wel, alweer wat vergeten of verkeerd begrepen..Sukkel!"

In plaats van te denken: Ga maar even uitzoeken.

Het bleek niks te zijn, assistente had agenda-systeem als eigen reminder gebruikt, alhoewel ik wel op iets wacht, dus alleen dat wachten al dat geeft verhoging van stress.
Afbeeldingsresultaat voor flintstones tiger


Ik merk het aan mijn hartslag, die gaat onmiddellijk omhoog, ik merk het aan mijn kont, die is rusteloos en ik ga direct checken hoe wat waar en waarom. Ik merk het aan mijn Ananas (smartphone) gedrag. Die draag ik constant bij me, want stel dat 'ze' bellen en ik hoor het niet.

Gisterenavond laat alweer een melding dat er in het afsprakensysteem een afspraak voor me stond. Dus weer inloggen met DigiD en zien dat er met onbekend een afspraak staat van 1 minuut.  Dus vandaag maar weer even uitzoeken wat dit is.


Afbeeldingsresultaat voor kijk op je ananas reclame smartphone


Ik merk het ook als man met hond vrolijk doorgeeft dat zijn buurvrouw ook mee gaat lopen. Maar of ik dat wil wordt niet gevraagd van tevoren. Hij geeft het gewoon door. En ik wil dat niet bij nader inzien. Dat praten wat wij samen doen, dat kan ik niet delen met een wildvreemde. Dan ging ik wel op een wandelclubje voor 55plussers.

Ik weet dat ik sowieso geen vrolijke vrouw ben om eens gezellig over niks te praten. Dus ik bel hem zo wel af. Niet meer dingen gaan doen om maar aardig te lijken. Dat ik alles wel goedvind. Zo flexibel ben.
Oh...hij laat net weten dat we toch maar met z'n tweeen zijn. Man...mijn stresslevels zitten nu al weer skyhigh!!!! Gewoon totaal onbegrepen voel ik me nu.

Merk het ook dat ik de contacten mis met mijn broer en daar teveel drama van maak. Hij mist mij kennelijk niet, maar ja...heeft de vrouw van zijn dromen gevonden, dezelfde voor de 9e keer, dus wat moet hij met een ouwe zure zus. Voorheen dagelijks contact, nu niks. Kennelijk ben ik wel misbaar.

En ik voel me een geweldige dramaqueen als ik weet en besef hoeveel echt drama veel van mijn vrienden meemaken. Zit ik te pruttelen over een loop-afspraak. Hoe luxe wil je het hebben?















maandag 19 juni 2017

Tropenrooster

Gisteren een heerlijke niks-doen (nou ja...een beetje pielen met de planten, water geven, de dode bloemen uit de rozenstruik knippen) dag in de tuin met de gratis zaterdagkrant, die ik bewaard had tot zondag en een lekker kopje koffie met sojamelk in de ochtend en voor de rest niets bijzonders. En de hele dag in badpak. Wel onder de parasol, maar wat een zalig gevoel.

Afbeeldingsresultaat voor it aint half hot mum images

Wel stoorde ik me aan een achterbuurvrouw die in alle hitte bedacht eens lekker de klimplanten te gaan snoeien bij de schutting op de achtergrens en zo recht in mijn tuin stond te gluren, de hele tijd. Ik hou daar absoluut niet van. Opeens zo'n lavenhoofd over de heg. Brrrrr.

Of de buurman die zijn schutting zo halfbakken maakte dat je tussen de planken lekker kan gluren. Daar moet ik ook nog wat op bedenken. Laat me maar het idee hebben dat ik in mijn eigen domeintje zit, zonder gegluur.

Afbeeldingsresultaat voor over de schutting kijken

Wel grappig, want eerder klaagde ik dat ik niemand zag en zie je een dan eens iemand, is het weer niet goed. Zeikerdje!

Vanochtend voor de verandering eens vroeg uit mijn bed (nou...relatief vroeg) en nu al klaar met alle huishoudelijke zaken, behalve de was ophangen, die is zo direct klaar. Expres vroeg opgestaan omdat ik weet met deze hitte ik al helemaal een laag energiepeil heb en ik wilde zo graag dat in ieder geval mijn Flylady taken voor vandaag gedaan waren. Omdat dat zo'n voldaan gevoel geeft.

En nu moet ik niks meer. Behalve goed voor mijzelf zorgen. Bloeddruk omlaag krijgen, glucosewaarden weer beter zien te krijgen en aan andere dingen durf en kan ik niet eens denken.

Maar eerst de was ophangen!

zaterdag 17 juni 2017

Engelachtige zwijmel



Kan me nog zo herinneren hoe deze in discotheek Cartouch werd gedraaid begin jaren 80. Niet echt een dansplaat, maar de video was heel mooi. En slowdancen kon natuurlijk wel goed en andere zaken die van langzaam naar snel gingen. Maar ook hoe het voelde als een rups uit zijn cocoon kruipt en voor die andere vlinder niet te hard mag vliegen. Want dan komt haar positie in gevaar natuurlijk. Van de mooiste, de leukste, de spontaanste. Wel de sidekick blijven he rupsje. Niet de hoofdrol willen.

Soms komen Engelen op je pad, Engelen die bemoedigen. Engelen die je iets geven wat uitgroeit tot een aantal mooie planten, Engelen die woorden schrijven waar je wat mee kan, Engelen die zeggen: kom maar even langs; je hoeft niets. Alleen er zijn is genoeg. Of Engelen die me uitnodigen voor een feest. Of me wijzen op een boek.
Hoop dat ik dat snel ook weer voor anderen kan zijn. Niet de reddende Engel, maar gewoon als de zon te heet is mijn vleugels schaduw en troost kan zijn.

Best druk hebben ze het daarboven! Je moet het ook maar net willen zien.





vrijdag 16 juni 2017

Bloemkolenwijkrijtjeshuistuin <-> Voordeel van de stilte

Nu ik heel even de rust en stilte van het platteland en dan nog wel een heel rustig buitenlands platteland heb ervaren (geen brommerkiekende hangboerenjongens), voelt,  nu ik alleen in mijn tuintje zit, het verschil heel groot.

Niet alleen zijn er zogenaamde Lustklussers bezig, maar mag ook de hele straat meegenieten van het bezoek van kleinkind aan Oma en Opa. En de hele familie & aanhang.
Of toen een paar weken terug A jax iets dreigde te winnen dat ik het hele repertoire van A. Hazes sr aan moest horen.
En de luchten van pretsigaretten die overkwam drijven.
Of van geblakerd vlees.

Dan weet ik ook maar al te goed dat onder die ergernis eigenlijk jaloezie zit en weer daaronder angst. Want de reden dat ik me stoor is ook dat ik eigenlijk heel graag bezoek zou willen. En die angst is dat inderdaad niemand mij de moeite waard vindt. Want: zie je wel; er komt hier toch vrijwel niemand! Stel dat mijn Bor de Wolfgevoel komt omdat ik inderdaad niet de moeite waard ben om eens op te zoeken.

Vertel je aan mensen in een echte stad mijn woonplaats, dan kijken je ze meewarig aan. Zo van gut...wat errug!




Als je hier ergens naar toe wil, - als je geen auto hebt - moet je eerst naar de bushalte lopen en dan naar een echte stad reizen. Of inderdaad; op de fiets. Of naar het grote winkelcentrum, maar daar vind ik het de grote waaihoek. Zijn de winkels dicht, dan is het vertier gedaan.
Dan sluit iedereen zich netjes in zijn eigen woning/tuin op en viert daar met eigen gezelschap de zomer.

Gerelateerde afbeelding


Wel sensatie van de week want er stond een brandweerauto al vroeg in de straat. Met zo'n bakje. Dus ik vermoedde dat er iemand uit zijn raam werd getakeld die ziek was geworden en niet via de trap - arbotechnisch mag dat niet - vervoerd mocht worden. Had ik al direct visioenen van stel dat ik uitglij en dagenlang alleen in de badkamer lig...

Gelukkig was het een vogelnestje wat in het rookkanaal zat waar de brandweerauto voor was uitgerukt. Geen ernstige zaken gelukkig. Maar in mijn fantasie zag ik mijzelf al weggetakeld worden. Oh vooruit; door heel leuke brandweermannen.

Toen ik in de voortuin, nog in de schaduw, het onkruid tussen de tegels aan het weghalen was, zag ik een buurvrouw naar haar auto lopen. Had ik kunnen doen alsof ik druk bezig was 3 onkruidjes te verwijderen en haar niet zag omdat ik me zo de moeite niet waard voel. Maar ben even naar haar toegelopen hoe het met haar ging en vooral met haar man die net geopereerd was. Zo simpel is het.
5 minuten menselijk contact.

Ik geef en ik krijg tegelijkertijd.

Ondertussen, terwijl de groenbak aan de straat staat, nog maar een keer of wat de tuin ingedoken en met domme kracht (boven mijn hoofd) nog maar even snel wat uitgebloeide hoge rozen gesnoeid en direct ook maar wat klimop. Kon ik nog snel (nou ja...tempo elfendertig) 2 x een emmer vol droppen in de container. Weg is weg.

Mooie metafoor eigenlijk. Heb her en der ook wel wat snoeiwerk te doen.